آقای رحمانی ۵۱ ساله و مبتلا به دیابت با زخمی در ناحیه پا به کلینیک زخم البرز مراجعه کرد. علت ایجاد زخم، فشار مداوم بر روی بخش آسیب پذیر پا و دفورمیتی ناشی از پای شارکو بود. تغییر شکل ساختار پا باعث شده بود فشار هنگام ایستادن و راه رفتن به شکل طبیعی روی سطح پا توزیع نشود و همین فشار مداوم، به مرور زمان باعث آسیب به پوست و ایجاد زخم شده بود.
در بیماران دیابتی مبتلا به پای شارکو، کاهش حس محافظتی پا میتواند باعث شود فرد متوجه فشار یا آسیب های وارد شده نشود. در این بیمار نیز زخم به تدریج ایجاد شده بود و فشارهای روزمره باعث تشدید آسیب شده بود. به همین دلیل، مراجعه برای درمان تخصصی و بررسی دقیق وضعیت پا اهمیت زیادی داشت.
پس از ارزیابی شرایط زخم، روند درمان با استفاده از پانسمان آلژی پد آغاز شد. این پانسمان برای مراقبت از بستر زخم و مدیریت ترشح زخم مورد استفاده قرار گرفت. در کنار آن، پد جاذب نیز برای کنترل بهتر ترشحات و محافظت از ناحیه آسیب دیده به کار گرفته شد تا محیط مناسب تری برای ترمیم بافت فراهم شود.
برای کمک به روند بهبودی، جلسات فتوتراپی زخم نیز در برنامه درمانی بیمار قرار گرفت. این روش در کنار پانسمانهای تخصصی، با هدف حمایت از فرآیندهای ترمیمی و کمک به کاهش التهاب زخم مورد استفاده قرار گرفت. با ادامه درمان، وضعیت زخم به تدریج بهتر شد و نشانههای شکلگیری بافت سالم و ترمیم پوست نمایان گردید.
روند درمان بیمار در مجموع ۸ جلسه ادامه داشت. در این مدت، وضعیت زخم به طور مرتب بررسی شد و روند بهبودی به صورت مرحلهای پیگیری گردید. علاوه بر درمان زخم، توجه به کاهش فشار واردشده به ناحیه آسیبدیده و مراقبت از پای دیابتی نیز اهمیت زیادی داشت؛ زیرا در بیماران مبتلا به پای شارکو، کنترل فشار و پیشگیری از ایجاد آسیبهای جدید، بخش مهمی از روند مراقبت محسوب میشود.
در پایان دوره درمان، زخم روند مطلوبی را طی کرد و بیمار توانست با شرایط بهتری به فعالیتهای روزمره خود بازگردد. این پرونده نشان میدهد که در بیماران دیابتی مبتلا به پای شارکو و دفورمیتی پا، ایجاد زخمهای فشاری میتواند به دلیل توزیع نامناسب فشار اتفاق بیفتد. تشخیص زودهنگام، مراقبت تخصصی از زخم و کاهش فشار واردشده به پا میتواند نقش مهمی در جلوگیری از پیشرفت زخم و کمک به ترمیم آن داشته باشد.