بیمار خانم حبیبی ۴۳ ساله که مبتلا به دیابت بود، زمانی به کلینیک زخم البرز مراجعه کرد که یک زخم دردناک در کف پا ایجاد شده بود. او خودش هم باورش نمی شد که علت این زخم، تنها پوشیدن یک کفش نامناسب بوده باشد. اما در بیماران دیابتی، همین فشار ساده میتواند مشکل ساز شود؛ مخصوصا اگر حس سطح پا کاهش یافته باشد.
در لحظه معاینه، ناحیه زخم شده متورم، قرمز و دارای ترشح بود و بیمار هنگام راه رفتن احساس سوزش و ناراحتی شدید داشت.
ابتدا باید رطوبت کنترل می شد و بافت نکروتیک از بین میرفت؛ بنابراین درمان با پانسمان آلژینات شروع شد تا ترشحات جذب شود و سطح زخم پاکسازی گردد.
بعد از چند جلسه که بافت به وضعیت پایدارتر رسید، از پانسمان آلژی پد استفاده شد تا محیطی مرطوب، کنترل شده و مناسب برای رشد بافت جدید فراهم شود.
برای تسریع روند درمان، جلسات فتوتراپی هم اضافه شد. نور درمانی باعث تحریک سلول ها، افزایش خون رسانی و بهبود سریعتر بافت شد. بیمار از همان جلسه های اول تغییر را احساس می کرد؛ درد کمتر، التهاب کمتر و حس سبکی در پا.
مسیر درمان طولانی بود اما نتیجه ارزشش را داشت. پس از ۱۵ جلسه درمانی کامل، زخم تقریبا بسته شد و بافت جدید به شکل سالم و قوی جایگزین شد.
این پرونده یکی از نمونه هایی است که نشان می دهد در بیماران دیابتی، حتی یک کفش کوچک می تواند مشکل بزرگی ایجاد کند اما خوشبختانه با درمان اصولی همه چیز قابل جبران است.